Le même gout d'amertume te prend à chaque fois que tu mets la cuillère dans la bouche. De toute façon, tu n'es jamais parvenu à faire passer. Pourtant les autres mangent de la même assiette. Les autres arrivent, mais pas toi.
Toi, tu trouves toujours quelque chose à dire. Ton caractère grincheux te pousse sans limite à tout remettre en cause. Tu dis que tu te contentes du minimum, et pourtant!.
Pour toi, ce n'est jamais réussi, c'est soit trop salé, soit trop piquant, soit trop froid, soit trop chaud. Tu as toujours quelque chose en trop, tu n'es jamais satisfait, et pourtant, tu as toujours faim.
Est ce de ta faute? certainement pas. La faute à qui?
Tu serais peut etre anormalement constitué? tu risques très bien d'attraper la famine si tu continues comme ça, "rien ne marche, rien ne dure, tout coule"...
Ca fait des années, des éternités que tu essayes de tout changer, rien ne change. Tu gardes la même tête débile que tu essayes de colorier, de "pastelliser", "d'aquarelliser", de "gouacher"... Tes épaules pèsent lourds, tu te forces à les faire remonter, tire en arrière, montre tes dents, rajoutes quelques couleurs... oui c'est gai. Tu as l'air d'un clown avec tes paillettes que tu ramasses de partout, ta bouche entrouverte qui prétend sourire, et ta façade nulle qui plait à tout le monde.
Tu affiches un air orgueilleux trompeur, tu te plains des ridicules menteurs, tu te moques des arriérés débiles... Bravo, t'es certainement meilleur, sauf qu'eux ils ont réussi à faire passer la cuillère, mais pas toi...
Tu continues à ruminer ta chanson préférée:
Allô maman bobo
....
J'suis mal en campagne et mal en ville
Peut-être un p'tit peu trop fragile
mercredi 22 octobre 2008
10:16
Allô maman bobo |



dimanche 19 octobre 2008
17:40
البارح |

حبّيت نكتب, و نكتب حكاية طويلة. طول الزمان الي بعّدنا علّي كان. كنّا صغار و كنا نحلمو: قصر شكلاطة, كميونة حلوى, عروسة تتكلم, تغنّي, تبكي و الّا تسلّم...
كنّا نجريو, نطيحو, نتكربسو, نتمرمدو و نكملو نغنّيوو... آش تحب تولّي؟؟؟ ... طبيب, محامي و الّا بيلوت...
يزّي مالجّري توةاطّيح, توّة تمسّخ حوايجك... يزّي ريض...
ما كنّاش نخافو لا مالطياح لا مالوجيعة لا مالدمومات... ما كنّا نخافو كان مالغول و الاّ مالعبّيثة...
البارح كنّا صغار, ما كنّاش نخافو لا نكبرو, كنّا نحلمو حلمات بسيطة و ما كنّاش نعرفو نحسبو
- واحد مع واحد؟ يولّيو برشة حاجات,
- اي قدّاش؟ مانعرش المفيد الواحد عمرو ما يقعد وحدو.
البارح كنّا صغار و فمّا شكون فينا كان يخاف مالطهّار و الّي كان يخاف كان يحل على فمّو و يصيح يعيّط ...يعبّط... يعيّط و يجري و ماكانش يخاف لا يبكش و لاّ يطيح.
ما كان حدّ ينجّم يسكّتنا و لا يحكم علينا و لا يحاسبنا.
كنّا نلعبو, عروسة و عروس, أم و بو, سرّاق و بوليسيّة, معلّم و تلامذة....
البارح كنّا صغار و حلماتنا كانو كبار.
اليوم كبرنا و احلامنا ما ولّاوش كبار.
في الاخر ما نجمتش نكتب حكاية طويلة
كنّا نجريو, نطيحو, نتكربسو, نتمرمدو و نكملو نغنّيوو... آش تحب تولّي؟؟؟ ... طبيب, محامي و الّا بيلوت...
يزّي مالجّري توةاطّيح, توّة تمسّخ حوايجك... يزّي ريض...
ما كنّاش نخافو لا مالطياح لا مالوجيعة لا مالدمومات... ما كنّا نخافو كان مالغول و الاّ مالعبّيثة...
البارح كنّا صغار, ما كنّاش نخافو لا نكبرو, كنّا نحلمو حلمات بسيطة و ما كنّاش نعرفو نحسبو
- واحد مع واحد؟ يولّيو برشة حاجات,
- اي قدّاش؟ مانعرش المفيد الواحد عمرو ما يقعد وحدو.
البارح كنّا صغار و فمّا شكون فينا كان يخاف مالطهّار و الّي كان يخاف كان يحل على فمّو و يصيح يعيّط ...يعبّط... يعيّط و يجري و ماكانش يخاف لا يبكش و لاّ يطيح.
ما كان حدّ ينجّم يسكّتنا و لا يحكم علينا و لا يحاسبنا.
كنّا نلعبو, عروسة و عروس, أم و بو, سرّاق و بوليسيّة, معلّم و تلامذة....
البارح كنّا صغار و حلماتنا كانو كبار.
اليوم كبرنا و احلامنا ما ولّاوش كبار.
في الاخر ما نجمتش نكتب حكاية طويلة


samedi 11 octobre 2008
11:45
Inscription à :
Articles (Atom)